ห่างหายจากการเขียนบล็อกก็นานพอสมควร เนื่องจากต้องเครียงานประจำที่เข้ามาเยอะแยะมากมาย แถมน้องนะโมก็ไม่สบายไปหลายวันเลย พึ่งหายได้ไม่นาน โพสนี้ขอมาพร้อมกับประเพณีแซนโฎนตา– ผมเป็นลูกเขยเขมรนี่ครับ ก็เลยต้องรู้ประเพณีสักหน่อย อยู่มานานแล้วยังพูดไม่รู้เรื่องเลย แต่ถ้าด่านะพอรู้เรื่องหน่อย -แซนโฎนตางานบุญสารทเดือนสิบของชาวไทยเขมร
บางจังหวัดก็ใช้ขึ้น15 ค่ำ เดือน 10 เซ่นไหว้ และห่อสารทไปวัด ในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11
บางจังหวัดก็ใช้แรม15 ค่ำ เดือน 10 เซ่นไหว้และห่อสารทไปวัด ในวันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10
สำหรับประเพณี บางจังหวัดอาจแตกต่างกันบ้าง แต่จุดประสงค์
คือเซ่นไหว้ปู่ตา หรือบุคคลในครอบครัวที่เสียชีวิตแล้ว
สถานประกอบการ ร้านค้าต่างๆ บางร้านถึงกับหยุดงาน รวมถึงที่ทำงานผมด้วย (จะไม่หยุดได้ยังไงครับ ถึงไม่หยุดก็ไม่มีใครมาทำงานหรอก) บางที่หยุดแค่ครึ่งวันเพื่อให้ลูกน้องไปร่วมงาน
วันแรม 15 ค่ำ เดือน 10 ในอีกไม่กี่วันที่จะมาถึงนี้ ซึ่งบรรยากาศในท้องตลาดสี่ถึงห้าวันก่อนวันแซนโฎนตาไม่ว่าจะเป็นในตัวอำเภอ หรือจังหวัดที่มีชุมชนคนไทยเขมรอาศัยอยู่อย่างเช่น ที่สุรินทร์ ศรีสะเกษ บุรีรัมย์ ร้อยเอ็ด ถ้าผ่านไปในชุมชนหรืออำเภอ ในช่วงดังกล่าวจะมีความจอแจเออัด เต็มไปด้วยกลุ่มคนมาจับจ่ายข้าวของเตรียมงานกันอย่างหนาตา คึกคักยังกะ Black friday ของอเมริกาเลยที่เดียว โดยเฉพาะตลาดกล้วยที่มาจากแหล่งต่างๆ ต่างขนมาเป็นนับร้อยๆคันรถ มาขายในที่ที่เป็นชุมชนชาวเขมรซึ่งกล้วยนับเป็นผลไม้มงคลที่จำเป็นที่สุดใน การนำไปประกอบเครื่องเซ่นในพิธีดังกล่าว
กลัวบล็อกจะเหงา เอาแค่นี้ก่อนเดวยาวไม่รู้จบ
ประเพณีดีงามของชาวอีสาน